thumbnailthumbnailthumbnailthumbnail
Drukuj Email

UWAGA! Warunkiem skutecznego postawienia zarzutów osobie, która dopuściła się oszustwa, jest ustalenie, że, dążąc do wzbogacenia się, od samego początku działała z zamiarem wprowadzenia pokrzywdzonego w błąd albo wykorzystania błędnych przeświadczeń lub niezdolności pokrzywdzonego do należytego pojmowania.

Dlatego bardzo istotne jest, by zwrócić uwagę na dowody świadczące o umyślnym i zamierzonym działaniu sprawcy.

WAŻNE! W zależności od tego, jak sprawca się z Tobą kontaktował, możesz w różny sposób postarać się o dowody świadczące o jego zamierzonym działaniu, np.:

- jeżeli sprawca oszustwa kontaktował się z Tobą telefonicznie, sprawdź, czy na Twoim telefonie nie wyświetlał się numer, z którego do Ciebie dzwonił. Pamiętaj, że Policja ma uprawnienia, by uzyskać bilingi rozmów telefonicznych, na których są dane o rozmowach przychodzących lub wychodzących.
- jeżeli sprawca oszustwa prowadził z Tobą jakąkolwiek korespondencję, zachowaj ją i przedstaw Policji.
- jeżeli doszło do spotkania pomiędzy Tobą i sprawcą oszustwa, zastanów się, czy nikt nie był świadkiem tych spotkań, a jeśli tak, podaj dane takiej osoby Policji.
- zastanów się na spokojnie, co jeszcze pamiętasz, a co może świadczyć o zamierzonym działaniu sprawcy oszustwa i wszelkimi informacjami podziel się z Policją.

Ściganie sprawcy
Oszustwo jest przestępstwem ściganym z urzędu. To znaczy, że po przyjęciu zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa, Policja/Prokuratura z własnej inicjatywy podejmie konieczne działania. Wystarczy zatem, że złożysz zawiadomienie o przestępstwie.
Wyjątkiem jest sytuacja, gdy oszustwa dopuściła się osoba dla Ciebie najbliższa, tzn. Twój małżonek, wstępny, zstępny, rodzeństwo, powinowaty w tej samej linii lub stopniu, osoba pozostająca z Tobą w stosunku przysposobienia oraz jej małżonek, a także osoba pozostająca z Tobą we wspólnym pożyciu (art. 115 § 11 Kodeksu karnego). Wówczas ściganie sprawcy nastąpi wyłącznie na Twój wniosek.Oznacza to, że Policja/ Prokuratura nie podejmie działań z własnej inicjatywy, ale dopiero po uzyskaniu Twojej pisemnej zgody. W takim wypadku należy złożyć zawiadomienie o przestępstwie oraz wniosek o ściganie.

Zawiadomienie o przestępstwie
Ustne zawiadomienie o przestępstwie
Policję można zawiadomić o popełnionym przestępstwie ustnie – do protokołu spisanego przez funkcjonariusza na komisariacie Policji. Wówczas osoba składająca zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa zostanie poproszona o podpisanie tego protokołu. Zostanie również poinformowana o uprawnieniach i obowiązkach przysługujących jej, jako osobie pokrzywdzonej.

WAŻNE! Spokojnie i uważnie przeczytaj protokół. Jeżeli masz wątpliwości, jakiegoś fragmentu nie rozumiesz, poproś funkcjonariusza Policji o wyjaśnienie. Nie podpisuj protokołu, jeżeli nie zgadzasz się z jego treścią. Funkcjonariusz Policji ma obowiązek poinformowania Cię o Twoich uprawnieniach i obowiązkach, jako osoby pokrzywdzonej (art. 16 Kodeksu postępowania karnego).

Pisemne zawiadomienie o przestępstwie
Jeżeli zdecydujesz się na sporządzenie pisemnego zawiadomienia o przestępstwie (art. 119 Kodeksu postępowania karnego), pamiętaj o:
- oznaczeniu jednostki Policji/Prokuratury, do której składasz zawiadomienie, wraz z podaniem jej adresu,
- podaniu swoich danych personalnych (imię i nazwisko) oraz adresu zamieszkania,
- zatytułowaniu pisma „Zawiadomienie o przestępstwie”,
- opisaniu sprawy, której to zawiadomienie dotyczy (podaj zwięźle jak najwięcej konkretnych informacji o tym, co się wydarzyło, przedstaw dokumenty, maile, itp., wszystko, z czego można wnioskować o zamiarze sprawcy odniesienia korzyści majątkowej Twoim kosztem),
- podaniu wszystkich informacji, które mogą być pomocne Policji/Prokuraturze w wykryciu sprawcy, w tym dane ewentualnych świadków. Jeżeli imię i nazwisko ewentualnego świadka nie są Ci znane, warto podać informacje, które pozwolą ustalić, o kogo chodzi, np. pracownik poczty, kasjerka w banku, itp.,
- podpisaniu się pod pismem i podaniu daty złożenia zawiadomienia o przestępstwie.
Zawiadomienie o przestępstwie najlepiej złożyć na komisariacie osobiście albo za pośrednictwem poczty.



Wzory Pism

Oszustwo popełnione przez osobę najbliższą dla pokrzywdzonego

Ściganie sprawcy


Jeżeli oszustwa dopuściła się osoba dla Ciebie najbliższa, wówczas Policja nie podejmie działań w sprawie bez uprzedniego uzyskania Twojej pisemnej zgody na ściganie sprawcy. Musisz w tym celu złożyć wniosek o ściganie.
Wniosek o ściganie możesz złożyć w formie ustnej, do protokołu sporządzanego przez funkcjonariusza Policji na komisariacie albo w formie pisemnej, doręczając go następnie na Policję.

Wniosek o ściganie składany ustnie do protokołu na komisariacie Policji
Funkcjonariusz Policji ma obowiązek pouczyć Cię o uprawnieniu do złożenia wniosku o ściganie, jeżeli sprawcą przestępstwa jest osoba dla Ciebie najbliższa. W spisywanym przez funkcjonariusza protokole jest stosowna rubryka, by zamieścić taki wniosek. Zostaniesz poproszony o złożenie pod protokołem własnoręcznego podpisu wraz z datą.

Ważne! Przeczytaj cały protokół spokojnie i uważnie! Nie pozwól, żeby funkcjonariusz Cię pośpieszał. Jeżeli nie rozumiesz jakiegoś punktu pouczenia, jakie otrzymasz przy złożeniu wniosku o ściganie, możesz żądać, by wyjaśniono Ci, o co chodzi. Funkcjonariusz ma bowiem obowiązek wyjaśnienia w sposób dla Ciebie zrozumiały treści pouczenia. Nie podpisuj niczego, czego treści nie rozumiesz!

Wniosek o ściganie sporządzony samodzielnie na piśmie
Jeżeli zdecydujesz się na samodzielne spisanie wniosku o ściganie, musisz oznaczyć jednostkę Policji/Prokuratury, do której składasz wniosek (wraz z podaniem jej adresu), podać swoje dane personalne (imię i nazwisko) oraz adres zamieszkania, zatytułować pismo „Wniosek o ściganie”, jasno wyrazić żądanie ścigania wskazanej przez Ciebie osoby, a na końcu podpisać się pod pismem i podać datę jego sporządzenia. Wniosku o ściganie nie trzeba uzasadniać.
Samodzielnie spisany wniosek o ściganie najlepiej złożyć na komisariacie osobiście albo za pośrednictwem poczty.

WAŻNE! Wniosek o ściganie może złożyć tylko osoba pokrzywdzona. Jeżeli o fakcie popełnienia przestępstwa Policję zawiadomi inna osoba (np. świadek zdarzenia), to Policja/Prokuratura ma obowiązek poinformować osobę pokrzywdzoną o możliwości złożenia takiego wniosku (jeżeli oszustwa dopuściła się osoba dla niej najbliższa).

Jeżeli osobą pokrzywdzoną jest małoletni (osoba, która nie ukończyła 18 roku życia) albo osoba ubezwłasnowolniona częściowo lub całkowicie wniosek o ściganie w imieniu tej osoby może złożyć jej przedstawiciel ustawowy albo osoba, pod której stałą pieczą pokrzywdzony pozostaje(art. 51 Kodeksu postępowania karnego). W przypadku małoletniego wniosek mogą złożyć rodzice, w przypadku osoby ubezwłasnowolnionej całkowicie – jej rodzice albo opiekun a w przypadku osoby ubezwłasnowolnionej częściowo – kurator.
Jeżeli osobą pokrzywdzoną jest osoba nieporadna (ze względu np. na swój wiek lub stan zdrowia), wniosek o ściganie może złożyć osoba, pod której pieczą się znajduje. Nie pozbawia to osoby pokrzywdzonej możliwości podjęcia samodzielnych działań w tym zakresie (art. 51 § 3 Kodeksu postępowania karnego).
Jeżeli przestępstwo zostało popełnione przez osobę uprawnioną do złożenia wniosku o ściganie w imieniu osoby pokrzywdzonej (tzn. przez jednego z rodziców, przez opiekuna lub kuratora), sąd ustanowi dla osoby pokrzywdzonej kuratora, który będzie reprezentował ją w toku postępowania.

UWAGA! Złożony wniosek o ściganie sprawcy oszustwa można cofnąć, ale wymaga to zgody prokuratora (do czasu wniesienia aktu oskarżenia do sądu) lub sądu (do chwili odczytania aktu oskarżenia na pierwszej rozprawie). Konsekwencją skutecznego cofnięcia wniosku jest umorzenie postępowania w sprawie.

Raz cofnięty wniosek nie może zostać ponownie złożony!

 
English German Polish Russian

Odwiedziło nas

Łącznie1086712




Sieć Pomocy Ofiarom Przestępstw